24.03
2011

The Jellyfish Theatre – teatr z recyklingu


Śmieci na śmietnik? A może lepiej zanieść je do teatru?

W ramach zeszłorocznego London Festival of Architecture zaprezentowano pierwszy na świecie teatr, który zbudowany został z materiałów pochodzących z recyklingu.

Zobacz galerię zdjęć


“The Jellyfish Theatre”, który stanął w londyńskiej dzielnicy Southwark, to dzieło niemieckiego małżeństwa architektów Folke Koebberling i Martina Kaltwassera. Ten pierwszy na świecie teatr zbudowany został niemal wyłącznie z materiałów pochodzących z odzysku.

Dlaczego akurat ze śmieci? – Bo to, co dla jednych jest śmieciem, dla innych może być skarbem – mówi o swoim projekcie Kaltwasser. Dla twórców budynek jest odpowiedzią na katastrofę klimatyczną i to, że w wyniku naszej nieograniczonej niczym konsumpcji wciąż marnujemy energię i niszczymy przyrodę. Ale teatr ze śmieci to także unikalne połączenie sztuki, architektury i wydajności.

Śmieciowa architektura

Projekt stanął na placu zabaw w centrum Londynu w ciągu lata 2010 r. Budynek pod koniec sierpnia był już otwarty dla widzów (jednorazowo mieścił 120 osób). Artystów najbardziej cieszyło to, że nie tylko materiały potrzebne do budowy teatru dostawali za darmo – zdumiewająca była przede wszystkim liczba wolontariuszy, czyli m.in. architektów i stolarzy, którzy przychodzili pomagać. Teatr z jednej strony przypominał rufę statku, z drugiej natomiast był jego „dziób” skonstruowany ze znalezionych na śmietnikach odpadów. W czasie prac nad powstaniem obiektu wykorzystywano materiały pochodzące z różnych źródeł – np. skrawki drewna pochodzące z budowy, wyrzucone na śmietnik drzwi, ale też stare szafki kuchenne i ogromne drewniane palety, które jeszcze kilka tygodni wcześniej używane były na lokalnych targach owoców i warzyw. Dlatego „The Jellyfish Theatre” Janathan Glancey z brytyjskiego dziennika „Guardian” nazwał „junkitecture” – śmieciową architekturą.

Ale projekt teatru ze śmieci nie jest jedynym pomysłem na wykorzystanie materiałów z recyklingu, jaki udało się zrealizować małżeństwu architektów. Pierwszym budynkiem tego typu był ich własny dom, wzniesiony kilkanaście lat wcześniej w Berlinie. Powstał on, ponieważ

Folke Koebberling i Martina Kaltwassera są zdeklarowanymi przeciwnikami energo- i materiałochłonnej architektury, jaka przyczynia się do niszczenia środowiska. Dlatego nawet gdy „The Jellyfish Theatre” zostało zlikwidowane, jego komponenty wykorzystano do recyklingu po raz kolejny.

„The Jellyfish Theatre” działał między 26 sierpnia a 9 października 2010 roku. Teatr promował świadomość ekologiczną zarówno konstrukcją, jak i repertuarem. Na jego „ekologicznych” deskach wystawiono sztuki: „Oikos” Simona Wu oraz „Protozoa” autorstwa Kay Adshead – obie o tematyce ekologicznej. Projekt zajął pierwsze miejsce w plebiscycie magazynu Architect’s Journal’s „2011 Small Projects”.